Frederik Rreshpja: NËNA
Ka filluar të plaket nëna.Fytyra e saj po mbulohet me rrudha.Po mbulohet me një pleqëri të bukur.Ç’është kjo rrjetë e bukur qe hedh koha mbi nënën time? Dhe, duart që më mbanin, tani janë rënduar.Po s’ka gjë.Nga shpirti i saj zgjaten duar të tjera,Që më mbajnë pezull Ecën ngadalë nëpër dhomë.Nganjëherë më pyet për librat
Frederik Rreshpja: NËNA Read More »









