Bisedoi: Eronita Kqiku Poezia juaj është dëshmi. Ajo regjistron ndjenjat, jetën dhe kohën tuaj. Si dhe pse e bëni këtë regjistrim estetik? ANA BLANDIANA: Sepse ky ishte vetë përkufizimi i profesionit dhe fatit tim. Ta lësh një testament, ta kesh një mesazh për ata që vijnë pas teje, në këtë mënyrë ta përjetësosh veten. Të
POEZIA SI REZISTENCË Read More »
Bisedoi: Eronita Kqiku Në shkrimet tuaja të para, pra te poezitë, e shohim jo rrallë motivin atdhetar. A mund të na tregoni se a ishte gjendja e Shqipërisë motivi që ju shtyu të shkruani për herë të parë dhe më pas t’i shërbeni vendit në shumë poste? BESNIK MUSTAFAJ: Pyetja juaj nënkupton një pjekuri e
BARRA E SHKRIMTARIT APO BARRA E POLITIKANIT? Read More »
Përkthyer nga Ag Apolloni Vetmia jeme Sa shpesh kam fjetë me këtë vetmi,Sa tashma e kam mike, e kam dashni.S’më ndahet asnji hap, besnike si hija,Më ka ndjekë kahdo që shkoja e vija. Jo, kurrë s’jam vetëm, me vetminë teme. Kur shtrihemi n’shtrat, ajo e ze tanë hapësinën,kalojmë net t’gjata, pa i kthy njani-tjetrit shpinën.Njimend
Geroges Moustakis: Vetmia jeme Read More »
Bisedoi: Eronita Kqiku Profesoreshë Conley, është kënaqësi të bisedojmë me ju për lexuesit e revistës Symbol. Puna juaj përfshin shumë fusha, por ka një emër të cilit i jeni kthyer vazhdimisht dhe me të cilin mund ta nisim këtë bisedë. Ju keni shkruar për Hélène Cixous shumë herë. Pse është ajo një figurë kyçe në
LIRIA NGA LETËRSIA NË NJË MJEDIS KONTROLLUES Read More »
Bisedoi: Eronita Kqiku Liria dhe burgosja diskutohen shpesh në veprat tuaja, qoftë si burgje të mirëfillta, brenda sistemeve totalitare, apo si burgje të kujtesës. A besoni se letërsia vetë është një mënyrë për të shpëtuar, apo ajo ndërton një burg brenda botës fiktive? DRAGO JANČAR: Pyetja e kufizimeve shoqërore dhe lirisë që individët lakmojnë është
LETËRSIA E HAPË RRUGËN DREJT EMPATISË Read More »
[Më 22 janar 1933, kur gjermanët nëpërmjet një peticioni e kishin propozuar shkrimtarin Hermann Stehr për çmimin Nobel për letërsi, Thomas Mann-i, që e kishte marrë këtë çmim katër vjet më parë (1929) dhe që kishte të drejtën e propozimit, refuzon ta nënshkruajë peticionin dhe i shkruan profesorit dhe anëtarit të Akademisë Suedeze, Fredrik Böök,
Thomas Mann: NJË NOBEL PËR HERMANN HESSEN! Read More »
Ka kaq ditë,kaq javë,kaq muajqë mban mot i thatë. Rri në dritare dhe lutem për shi Shikoj fëmijët që ngucen,të rriturit që nguten, qentë endacakë që enden për një asht. Krejt bota është jashtë. Veç unë brenda rridhe kryej ritualin e lutjes. Pornëse një ditë do të bjerë shi, unë do të dal pa ombrellë
Ag Apolloni: Njeriu i shiut Read More »
Eurozine2 mars 2022 Lufta e Putinit po luftohet në interes të një elite politike, jo të popullit rus. Por fluska e informacionit po e parandalon publikun rus të flasë. Këtu hyjnë ata jashtë Rusisë. Një thirrje nga shoqëria civile ruse. Ushtria ruse nën komandën e Vladimir Putinit po zhvillon një luftë brutale ndaj
Lëreni Putinin. Flisni me Rusët Read More »
(Nikos Chryssos, Ditë e re, Toena, 2021. Përktheu nga greqishtja: Maklena Nika) Kur flasim për një libër të një autori grek, nuk mund ta shmangim faktin se po flasim për një autor që vjen nga një kulturë me rrënjë të thella. Përveç kolosëve të antikitetit (nga Homeri deri te Euripidi), edhe moderniteti grek nxori shkrimtarë
Ag Apolloni: DITË E RE SI SFIDË E RE Read More »
Në parathënien e librit International Postmodernism, Hans Bertens thotë se nuk ka një certifikatë për vdekjen e postmodernizmit (1997: 3). Por, mund të shtohet se, nëse stalinistëve të letërsisë u duhet një e tillë, atëherë le t’u jepet kjo: 19 shkurt 2016, dita kur vdiq njeriu që dinte gjithçka. Eco Librat flasin me njëri-tjetrin, thoshte
Ag Apolloni: NJERIU QË DINTE GJITHÇKA Read More »